ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ

Αξιόπιστα & ασφαλή αποτελέσματα!

Οδοντικά Εμφυτεύματα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα υποκαθιστούν ουσιαστικά τις ρίζες των δοντιών που λείπουν, τοποθετούνται με μικρή χειρουργική επέμβαση μέσα στο οστό των γνάθων και χρησιμοποιούνται ως στηρίγματα για τις προσθετικές αποκαταστάσεις που θα κατασκευαστούν. Το υλικό κατασκευής τους είναι το τιτάνιο με κατάλληλα επεξεργασμένη επιφάνεια, ώστε να ενσωματώνονται μέσα στο οστό των γνάθων. Είναι απόλυτα βιοσυμβατά υλικά και χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες τόσο στην οδοντιατρική, όσο και σε πολλούς τομείς της ιατρικής. Η αντοχή τους και το μικρό τους βάρος είναι δυο ακόμα κύρια πλεονεκτήματά τους.
 
Το σχήμα των οδοντικών εμφυτευμάτων είναι συνήθως κυλινδρικό ή κωνικό (ριζόμορφο) και οι διαστάσεις τους (διάμετρος και μήκος) ποικίλουν, ώστε να επιλέγουμε το κατάλληλο εμφύτευμα για κάθε ασθενή ανάλογα με τις απαιτήσεις και την ανατομία του.
 
 
Πλεονεκτήματα εμφυτευμάτων συγκριτικά με τις κλασικές προσθετικές αποκαταστάσεις.
 
-Δεν τροχίζονται τα φυσικά δόντια εκατέρωθεν του ελλείμματος των δοντιών
 
-Δεν εμφανίζουν ευαισθησία σε διάφορα ερεθίσματα (κρύο, ζεστό, γλυκό)
 
-Εμποδίζουν την απορρόφηση του οστού με την πάροδο της ηλικίας
 
-Συμβάλλουν στη διατήρηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών και τη βελτίωση της αισθητικής του προσώπου
 
-Προσομοιάζουν περισσότερο με τα φυσικά δόντια
 
-Συμβάλλουν στην αύξηση και διατήρηση της μασητικής ικανότητας
 
-Συμβάλλουν στη βελτίωση της ομιλίας και της κατάποσης
 
-Προσφέρουν αυτοπεποίθηση στον ασθενή ως ακίνητες αποκαταστάσεις
 
-Έχουν τη δυνατότητα εύκολης, ανώδυνης και με χαμηλό κόστος επιδιόρθωσης των προσθετικών αποκαταστάσεών τους οποτεδήποτε απαιτηθεί
 
-Διευκολύνουν την καλύτερη στοματική υγιεινή
 
 
 
Διαδικασία
Πριν τη χειρουργική τοποθέτηση των εμφυτευμάτων προηγείται η λήψη λεπτομερούς ιατρικού και οδοντιατρικού ιστορικού, καθώς και ο ακτινογραφικός έλεγχος με τη χρήση πανοραμικής και ενδοστοματικής ακτινογραφίας, ενώ τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται και είναι πλέον απαραίτητη και η λήψη αξονικής τομογραφίας των γνάθων κωνικής δέσμης (CBCT-Cone Beam Computed Tomography). Επιπλέον, λαμβάνονται αρχικά αποτυπώματα από τον ασθενή και κατασκευάζονται τα γύψινα εκμαγεία μελέτης του στόματος πάνω στα οποία, με τη βοήθεια ειδικών προγραμμάτων και λογισμικών, μελετούμε, σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε ψηφιακά και τρισδιάστατα τα εμφυτεύματα και τις προσθετικές αποκαταστάσεις τους. Με αυτόν το τρόπο μπορούμε να σχεδιάσουμε ψηφιακά, με μεγάλη ακρίβεια και ασφάλεια, τη θέση των εμφυτευμάτων και την προσθετική αποκατάσταση η οποία θα κατασκευαστεί και θα υποστηριχθεί από αυτά. Η όλη αποκατάσταση μπορεί να παρουσιαστεί στον ασθενή τρισδιάστατα και ψηφιακά πριν τη χειρουργική τοποθέτηση των εμφυτευμάτων, ώστε να έχει και ο ίδιος μια πλήρη εικόνα της διαδικασίας και να ενημερωθεί επαρκώς για τη μελλοντική εικόνα του στόματός του. Απαραίτητη προϋπόθεση για την τοποθέτηση εμφυτεύματος είναι η πολύ καλή στοματική υγιεινή από τον ασθενή, ο τακτικός επανέλεγχος όπως καθορίζεται από τον οδοντίατρο, ενώ το κάπνισμα αποτελεί σχετική αντένδειξη.
 
 
Προεγχειρητικός Σχεδιασμός

Ο προεγχειρητικός σχεδιασμός είναι το σημαντικότερο στάδιο της αποκατάστασης με οδοντικά εμφυτεύματα. Η λήψη αναλυτικού ιατρικού ιστορικού, η διεξοδική μελέτη των ανατομικών και λειτουργικών συνθηκών στο στοματογναθικό σύστημα και η αναλυτική ενημέρωση του ασθενούς είναι τα απαραίτητα βήματα πριν προχωρήσει η διαδικασία της εμφύτευσης. Ο ασθενής πρέπει να έχει άριστο επίπεδο στοματικής υγιεινής και να έχει κατανοήσει πλήρως τις αυξημένες απαιτήσεις υγιεινής που συνεπάγεται η αποκατάσταση με οδοντικά εμφυτεύματα.

                     
Αρχική κατάσταση- έλλειψη τριών οπίσθιων δοντιών της κάτω γνάθου


Διαδικασία Εμφύτευσης
Μετά την πλήρη ενημέρωση του ασθενούς και εφόσον συμφωνήσει στο καταρτισμένο σχέδιο θεραπείας προγραμματίζεται η χειρουργική τοποθέτηση των εμφυτευμάτων στο κατάλληλα εξοπλισμένο ιατρείο μας με τοπική αναισθησία, λαμβάνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας για την ανώδυνη και ασφαλή διαδικασία. Η μετεγχειρητική πορεία συνήθως περιλαμβάνει ένα μικρό οίδημα της περιοχής και ελαφρύ πόνο για 1-2, ημέρες ο οποίος αντιμετωπίζεται με συνήθη παυσίπονα, ενώ μετά από 10-12 ημέρες αφαιρούνται και τα ράμματα.
 image-306284-fb9572e6-69bc-475e-abab-a8f96b032850.jpg
12 ημέρες μετά την χειρουργική τοποθέτηση των εμφυτευμάτων αφαιρούνται τα ράμματα



Περίοδος ενσωμάτωσης των εμφυτευμάτων στο οστό (οστεοενσωμάτωση)
Μετά την τοποθέτησή τους, γύρω από τα εμφυτεύματα ξεκινά μια διαδικασία αναδιαμόρφωσης του οστού και προσκόλλησής του πάνω στην ειδικά επεξεργασμένη επιφάνεια τιτανίου, για χρονικό διάστημα από 2-4 μήνες ανάλογα με την περίπτωση. Με τη διαδικασία αυτή τα εμφυτεύματα ουσιαστικά ενσωματώνονται στο οστό της γνάθου και ακινητοποιούνται, ώστε να είναι ικανά να δεχθούν την προσθετική αποκατάσταση και να λειτουργήσουν ως φυσιολογικά δόντια.

 image-306287-bace14ed-f694-4983-83ed-576ec26e8957.jpg

 2 μήνες μετά την τοποθέτηση τους τα εμφυτεύματα έχουν ενσωματωθεί και είναι πλέον έτοιμα να υποδεχθούν την προσθετική αποκατάσταση (γέφυρα)

Προσθετική αποκατάσταση
Μετά από την περίοδο αυτή και εφόσον ελεγχθεί η ακινητοποίησή τους με την ειδική συσκευή που διαθέτει το ιατρείο μας προχωρούμε στη λήψη αποτυπωμάτων, ώστε να κατασκευαστεί η προσθετική αποκατάσταση από το οδοντοτεχνικό εργαστήριο. Μέσα σε διάστημα 1-2 εβδομάδων η τελική προσθετική αποκατάσταση είναι έτοιμη να τοποθετηθεί μέσα στο στόμα και να λειτουργήσει. Σε κάποιες περιπτώσεις και ειδικά για αισθητικούς λόγους, υπάρχει η δυνατότητα να κατασκευαστεί μια άμεση προσωρινή προσθετική αποκατάσταση ακόμα και την ίδια ημέρα της τοποθέτησης των εμφυτευμάτων. Η επανεξέταση του ασθενή, όπως καθορίζεται από το θεράποντα οδοντίατρο, εξασφαλίζει τη συντήρηση και διατήρηση των εμφυτευμάτων σε λειτουργία μέσα στο στόμα.
image-306290-99dea659-17a1-4dea-8080-5f08dfda55d3.jpg

Η επιεμφυτευματική γέφυρα τριών δοντιών με τις οπές πρόσβασης για την κοχλίωσή της στα εμφυτεύματα 


image-306292-ecf03adc-3e1f-4dbc-9638-ec65e68c2d87.jpg  image-306292-ecf03adc-3e1f-4dbc-9638-ec65e68c2d87.jpg image-306292-ecf03adc-3e1f-4dbc-9638-ec65e68c2d87.jpg
Τελική κατάσταση- Η επιεμφυτευματική γέφυρα τοποθετημένη στο στόμα


Χειρουργικές επεμβάσεις

Χειρουργική εξαγωγή εγκλείστων σωφρονιστήρων (φρονιμιτών)

Μια από τις συνηθέστερες ενδοστοματικές χειρουργικές επεμβάσεις είναι η εξαγωγή εγκλείστων σωφρονιστήρων (φρονιμιτών). Οι φρονιμίτες ή τρίτοι γομφίοι είναι τα τελευταία δόντια προς στα πίσω σε κάθε γνάθο και αρκετά συχνά δεν ανατέλλουν μέσα στο στόμα, παραμένοντας έγκλειστοι ακόμα και για ολόκληρη τη ζωή του ασθενούς. Συνήθως προκαλούν ενοχλήσεις κατά τη διαδικασία της ανατολής τους στο στόμα και συχνά δεν υφίσταται επαρκής χώρος στην γνάθο για την πλήρη ανατολή τους. Επίσης, δεν είναι πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις όπου οι φρονιμίτες προκαλούν την δημιουργία κύστεων γύρω από τις ρίζες τους, με αποτέλεσμα την αλλοίωση της πυκνότητας του οστού των γνάθων ή και τη δημιουργία οιδήματος ή αποστήματος. Τέλος, όταν οι έγκλειστοι φρονιμίτες έχουν μια γωνία κλίσης σε σχέση με τα άλλα δόντια της γνάθου έχουν ενοχοποιηθεί ότι συμβάλλουν στη μετακίνηση ή στρέβλωσή τους. Για όλους τους παραπάνω λόγους, συχνά και ανάλογα με την κάθε περίπτωση εξατομικευμένα, προτείνεται η χειρουργική εξαγωγή τους.
 image-placeholder.png
 
Διαδικασία χειρουργικής εξαγωγής σωφρονιστήρα (φρονιμίτη)

Μετά τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού και οδοντιατρικού ιστορικού του ασθενή, προχωρούμε στην ακτινολογική εξέταση με τη λήψη της πανοραμικής ακτινογραφίας ή και της αξονικής τομογραφίας γνάθων κωνικής δέσμης (CBCT), όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο (γειτνίαση με ευαίσθητα όργανα – ανατομικές δομές, όπως νεύρα, αρτηρίες ή ιγμόρεια). Στη συνέχεια ο ασθενής ενημερώνεται πλήρως για τις πιθανές μετεγχειρητικές επιπλοκές, όπως είναι ένα ελαφρύ οίδημα και εντοπισμένος πόνος για 2-3 ημέρες, τα οποία όμως καλύπτονται από τη χορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή. Εφόσον ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη χειρουργική επέμβαση, με τοπική αναισθησία και με τα κατάλληλα εργαλεία αφαιρούνται οι έγκλειστοι, το τραύμα συρράπτεται και δίνονται οι απαραίτητες μετεγχειρητικές οδηγίες. Μετά από 8-10 ημέρες αφαιρούνται τα ράμματα και συνήθως μετά από 20 ημέρες ο ασθενής μπορεί να μασήσει πλέον κανονικά από την πλευρά της εξαγωγής. Η διάρκεια της επέμβασης είναι συνήθως 30-40 λεπτά, ενώ συχνά προτείνεται η ταυτόχρονη εξαγωγή των σύστοιχων άνω και κάτω φρονιμιτών, με σκοπό τη μικρότερη δυνατή ταλαιπωρία του ασθενούς.


Εκτομή χαλινού άνω ή κάτω χείλους (χαλινεκτομή)

Χαλινός ονομάζεται η λεπτή μεμβράνη-υμένας που ενώνει ένα σταθερό σημείο του στόματος με ένα κινητό π.χ. ο χαλινός άνω χείλους ενώνει το άνω χείλος (κινητό σημείο) με τα ούλα (σταθερό σημείο),του κάτω χείλους που ενώνει τα ούλα με το κάτω χείλος καθώς και ο χαλινός της γλώσσας που ενώνει την κάτω επιφάνεια της γλώσσας με τα ούλα της κάτω γνάθου. Ο χαλινός, ιδίαιτερα όταν είναι βραχύς,  μπορεί να δημιουργήσει λειτουργικά προβλήματα όπως δυσχέρεια στην κίνηση του άνω χείλους ή της γλώσσας και κατά συνέπεια προβλήματα στην ομιλία και την άρθρωση του λόγου, διάστημα (κενό) ανάμεσα στους κεντρικούς τομείς της άνω γνάθου ή μετακίνηση μιας οδοντοστοιχίας καθώς και υποχώρηση-υφίζηση των ούλων εξαιτίας της έλξης που ασκεί ο χαλινός. Η χαλινεκτομή πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία, ανώδυνα και με μικρή μετεγχειρητική ταλαιπωρία του ασθενούς ενώ σημαντικό είναι το όφελος για την απελευθέρωση των χειλέων, της γλώσσας αλλά και την αποφυγή περιοδοντικών και αισθητικών προβλημάτων.

 Αρχική κατάσταση χαλινού άνω χείλους σε ασθενή 18 ετών - Διακρίνεται η τάση που ασκεί στο άνω χείλος  και στα ούλα

                         


    Τελική κατάσταση - 1 εβδομάδα μετά την επέμβαση


                                                                               









Κλασική προσθετική

Ακίνητη γέφυρα
 
Στις περιπτώσεις έλλειψης ενός ή περισσοτέρων δοντιών και εφόσον υφίστανται δόντια εκατέρωθεν, μια από τις θεραπευτικές λύσεις αποτελεί η κλασική ακίνητη προθετική με την κατασκευή γέφυρας. Σε αυτήν την περίπτωση τροχίζονται τα δόντια που υφίστανται πριν και μετά την έλλειψη-νωδότητα (κενό), λαμβάνονται αποτυπώματα και κατασκευάζεται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο η γέφυρα, η οποία μετά από ενδοστοματικές δοκιμές της και επιλογή του κατάλληλου χρώματος συγκολλάται μόνιμα πάνω στα δόντια-στηρίγματα. Τα υλικά κατασκευής μιας ακίνητης προσθετικής αποκατάστασης ποικίλλουν ανάλογα με τις απαιτήσεις και τις ιδιαιτερότητες της κάθε περίπτωσης.
 

Υλικά κατασκευής ακίνητων προσθετικών αποκαταστάσεων
1. Το συνηθέστερο υλικό κατασκευής στεφανών ή γεφυρών είναι η μέταλλο-πορσελάνη, η οποία περιλαμβάνει εσωτερικό σκελετό από κράμα βιοσυμβατών μετάλλων και εξωτερικά καλύπτεται από πορσελάνη στο χρώμα των παρακείμενων δοντιών. Η πορσελάνη είναι ένα απόλυτα βιοσυμβατό υλικό με εξαιρετική αντοχή στη θραύση, στην αποτριβή, ενώ διατηρεί αναλλοίωτο και το χρώμα της με την πάροδο του χρόνου.
 
2. Ένα άλλο υλικό κατασκευής του σκελετού είναι το ζιρκόνιο (οξείδιο της ζιρκονίας), που επικαλύπτεται από πορσελάνη επίσης, και το οποίο προτείνεται στις αποκαταστάσεις των προσθίων δοντιών κυρίως. Το ζιρκόνιο είναι ένα υλικό υπόλευκου χρώματος εξαιρετικής αντοχής, ισοδύναμης με το μέταλλο, το οποίο λόγω του υπόλευκου χρώματός του αποδίδει άριστα τις αισθητικές απαιτήσεις και πλεονεκτεί έναντι του μετάλλου, που κάποιες φορές προσδίδει μια γκρίζα ζώνη στα ούλα γύρω από τον αυχένα του δοντιού.
 
3. Ένα τρίτο υλικό κατασκευής των ακίνητων προσθετικών αποκαταστάσεων είναι η πορσελάνη εξ ολοκλήρου (ολοκεραμικά), η οποία και αποδίδει άριστα την αισθητική του φυσικού δοντιού εξαιτίας της διαθλαστικότητάς της στο φως.
 
Στεφάνη (θήκη)
Σε περίπτωση που ένα δόντι έχει υποστεί κάποιο κάταγμα (σπάσιμο) ή δυσχρωμία μετά από ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση), προτείνεται η κατασκευή στεφάνης, η οποία ουσιαστικά καλύπτει και προστατεύει ολόκληρο το δόντι. Για να κατασκευαστεί μια στεφάνη ακολουθείται η ίδια διαδικασία που περιγράφεται στις γέφυρες και τα αντίστοιχα τα υλικά κατασκευής τους. Η στεφάνη συγκολλάται μόνιμα στα παρασκευασμένα δόντια και λειτουργεί σαν ένα κανονικό δόντι, προστατεύοντάς το από πιθανά σπασίματα και βελτιώνοντας την αισθητική του.
 
Κινητές προσθετικές αποκαταστάσεις
Σε περιπτώσεις που υφίσταται έλλειψη κάποιων ή όλων των δοντιών του ασθενή, μια από τις θεραπευτικές λύσεις είναι η κατασκευή κινητής προσθετικής αποκατάστασης. Σε αυτήν την κατηγορία αποκαταστάσεων ανήκουν οι μερικές οδοντοστοιχίες («μηχανάκια» ή «μηχανήματα») και οι ολικές οδοντοστοιχίες («μασέλες»). Και στις δυο κατηγορίες ο ασθενής θα πρέπει να αφαιρεί τις αποκαταστάσεις του κατά τη διάρκεια του ύπνου και να τις καθαρίζει.
 
Μερικές οδοντοστοιχίες
Οι μερικές οδοντοστοιχίες είναι κινητές προσθετικές συσκευές οι οποίες αποκαθιστούν την έλλειψη κάποιων δοντιών στο φραγμό και οι οποίες στηρίζονται στα εναπομείναντα δόντια, αλλά και στα ούλα του ασθενή. Οι αποκαταστάσεις αυτές μπορούν να αφαιρεθούν από τον ασθενή εύκολα, να καθαριστούν και να επανατοποθετηθούν οποιαδήποτε στιγμή. Τα πλεονεκτήματά τους είναι η εύκολη, άμεση και οικονομική κατασκευή τους. Ταυτόχρονα προσφέρουν τη δυνατότητα καθαρισμού τους από τον ίδιο τον ασθενή και αναπροσαρμογή-επιδιόρθωσή τους από τον οδοντίατρο οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον προκύψει κάποια αλλαγή στο στόμα του ασθενή (π.χ. απώλεια δοντιών). Τα μειονεκτήματά τους είναι η μειωμένη αισθητική και συγκράτησή τους σε σύγκριση με μια ακίνητη αποκατάσταση και τα προβλήματα που συχνά δημιουργούν στη μάσηση και στην ομιλία του ασθενή, με τελική επίπτωση στην αυτοπεποίθηση και την ψυχολογία του.
 
Ολικές οδοντοστοιχίες
Σε περίπτωση έλλειψης όλων των δοντιών, μια από τις θεραπευτικές λύσεις είναι η κατασκευή ολικής οδοντοστοιχίας (μασέλα). Πρόκειται για κινητή αποκατάσταση η οποία στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στα ούλα του ασθενή και βασίζεται στη λειτουργία της βεντούζας (δημιουργία κενού αέρος μεταξύ των ούλων και της οδοντοστοιχίας με τη παρουσία σάλιου). Τα πλεονεκτήματά τους είναι η εύκολη, άμεση και οικονομική κατασκευή τους. Ταυτόχρονα προσφέρουν τη δυνατότητα καθαρισμού τους από τον ίδιο τον ασθενή και αναπροσαρμογή-επιδιόρθωσή τους από τον οδοντίατρο οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον προκύψει κάποια αλλαγή στο στόμα του. Τα μειονεκτήματά τους είναι η μειωμένη αισθητική και συγκράτησή τους σε σύγκριση με μια ακίνητη αποκατάσταση και τα προβλήματα που συχνά δημιουργούν στη μάσηση και στην ομιλία του ασθενή, με τελική επίπτωση στην αυτοπεποίθηση και την ψυχολογία του. Προκειμένου να απαλλαγεί ο ασθενής από τα προβλήματα που δημιουργούν οι ολικές οδοντοστοιχίες είναι δυνατόν να τοποθετηθούν 2 εμφυτεύματα στην κάτω γνάθο ή 3-4 στην άνω γνάθο και η οδοντοστοιχία να στηρίζεται και να συγκρατείται επαρκώς από αυτά, ενώ ο ασθενής έχει τη δυνατότητα να την αφαιρεί και να την καθαρίζει.

Ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση)

Σε περίπτωση φλεγμονής ή νέκρωσης ενός δοντιού με ή χωρίς συνοδό πόνο από διάφορα αίτια (τερηδόνα, τραύμα) και προκειμένου να διατηρηθεί το δόντι στον οδοντικό φραγμό λειτουργικό και συμπτωματικό συστήνεται η ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση). Κατά τη διαδικασία της ενδοδοντικής θεραπείας και αφού πρώτα χορηγηθεί επαρκής τοπική αναισθησία, τροχίζεται το δόντι ώστε να υπάρχει πρόσβαση στο νεύρο του, το οποίο και αφαιρείται. Στη συνέχεια καθαρίζεται και απολυμαίνεται χημικο-μηχανικά ο ριζικός σωλήνας του δοντιού και τοποθετούνται κατάλληλα αντισηπτικά φάρμακα. Στο τέλος της θεραπείας ο ριζικός σωλήνας του δοντιού εμφράσσεται με κατάλληλα βιοσυμβατά υλικά και το δόντι αποκαθίσταται με έμφραξη (σφράγισμα) ή στεφάνη (θήκη) και πλέον διατηρείται στο στόμα συμπτωματικό και λειτουργικό.

Περιοδοντολογικά νοσήματα

Τα περιοδοντολογικά νοσήματα είναι ουσιαστικά νοσήματα των περιοδοντικών ιστών (ούλα και φατνιακό οστό). Τα συνηθέστερα είναι η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα.
 
Ουλίτιδα
Η ουλίτιδα είναι ουσιαστικά η φλεγμονή των ούλων και τα αίτια της είναι κυρίως η μικροβιακή πλάκα που συσσωρεύεται στις παρυφές των ούλων γύρω από τα δόντια. Εμφανίζεται συχνότερα σε μικρές ηλικίες και μέχρι τα 30-35 έτη. Τα αίτιά της είναι κυρίως η κακή ή ελλιπής στοματική υγιεινή και δευτερευόντως η λήψη κάποιων φαρμάκων, η κύηση ή και ανατομικές ανωμαλίες των δοντιών. Τα ούλα εμφανίζονται διογκωμένα, έντονα ερυθρά, οιδηματώδη και αιμορραγικά κατά το βούρτσισμα ή και αυτόματα. Επίσης, συχνά παρατηρείται η παρουσία τρυγίας (πέτρα) με τη μορφή σκληρών κίτρινων ή καφέ εναποθέσεων πάνω στα δόντια. Η θεραπεία της ουλίτιδας απαιτεί αφαίρεση της πέτρας από τον οδοντίατρο και συστηματικό βούρτσισμα και χρήση οδοντικού νήματος από τον ασθενή. Συμπληρωματικά είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί και κάποιο αντισηπτικό στοματικό διάλυμα. Μετά την πάροδο 1-2 εβδομάδων τα ούλα επανέρχονται στη φυσιολογική τους κατάσταση.
 
Περιοδοντίτιδα
Η περιοδοντίτιδα είναι η νόσος των ούλων, αλλά και του φατνιακού οστού που στηρίζει και περιβάλλει τα δόντια. Στην περιοδοντίτιδα τα μικρόβια έχουν εισέλθει βαθύτερα στην ουλοδοντική σχισμή και έχουν προσβάλλει και το οστό, με αποτέλεσμα τη σταδιακή απώλειά του και μελλοντικά την κινητικότητα και απώλεια ίσως των δοντιών που έχουν προσβληθεί. Η περιοδοντίτιδα διακρίνεται σε διάφορες μορφές και βαθμούς βαρύτητας, εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες (35+έτη) από αυτές της ουλίτιδας και συνήθως είναι συνέπεια μιας χρόνιας αθεράπευτης ουλίτιδας. Χαρακτηριστικά συμπτώματά της είναι η διόγκωση, η ερυθρότητα και η αιμορραγία των ούλων, καθώς και η κινητικότητα των δοντιών. Επίσης, σε προχωρημένες μορφές παρατηρείται υφίζηση (υποχώρηση) των ούλων και αποκάλυψη των ριζών των δοντιών, ενώ η εξέλιξή της οδηγεί σε απώλεια δοντιών. Η θεραπεία της περιοδοντίτιδας περιλαμβάνει έναν ουσιαστικά βαθύτερο καθαρισμό των ριζών των δοντιών με ειδικά εργαλεία και συνήθως υπό τοπική αναισθησία, καθώς και τη συστηματική στοματική υγιεινή από τον ασθενή με τη χρήση οδοντόβουρτσας, οδοντικού νήματος και μεσοδόντιας βούρτσας. Συμπληρωματικά είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί και κάποιο αντισηπτικό στοματικό διάλυμα, ενώ απαραίτητη είναι η τακτική επανεξέταση στον οδοντίατρο, προκειμένου να ελεγχθεί και να σταθεροποιηθεί η νόσος. Η περιοδοντίτιδα συχνά συσχετίζεται με γενικότερα νοσήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, καρδιολογικά προβλήματα και κάποια αυτοάνοσα.

Λεύκανση

Η λεύκανση είναι μια ανώδυνη και ασφαλής γενικά μέθοδος αλλαγής του χρώματος των δοντιών με χημικό τρόπο. Η διαδικασία και βάσει του Υπουργείου Υγείας είναι καθαρά μια οδοντιατρική πράξη και πρέπει να πραγματοποιείται μόνο υπό την επίβλεψη οδοντιάτρου, με εγκεκριμένα σκευάσματα και τεκμηριωμένο πρωτόκολλο. Η λεύκανση αποσκοπεί στην μετατροπή του χρώματος των φυσικών μόνο δοντιών και πραγματοποιείται με διάφορες μεθόδους. Η πιο διαδεδομένη, ασφαλής, προβλέψιμη και αποτελεσματικότερη είναι η λεγομένη συνδυαστική μέθοδος, κατά την οποία η κύρια διαδικασία επιτελείται στο ιατρείο με τη χρήση ειδικής λυχνίας πλάσματος (λάμπα λεύκανσης), η οποία ενεργοποιεί ένα gel που τοποθετείται πάνω στα δόντια και το οποίο με τη σειρά του, εισχωρώντας στην εσωτερική δομή τους, διασπά τις χρωμογόνες ουσίες τους. Η συνεδρία στο ιατρείο διαρκεί περίπου 45 λεπτά. Συμπληρωματικά παρέχονται εξατομικευμένοι νάρθηκες στον ασθενή -με κατάλληλο gel- τους οποίους φορά κατά τη διάρκεια της νύχτας για μια περίπου εβδομάδα. Το αποτέλεσμα είναι η λευκότερη εμφάνιση των δοντιών και ένα ομορφότερο χαμόγελο. Περιορισμοί της λεύκανσης αποτελούν οι εμφράξεις (σφραγίσματα) και οι στεφάνες (θήκες), οι οποίες δεν μπορούν να αλλάξουν χρώμα με τη μέθοδο της λεύκανσης. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συστήνεται η αποφυγή τροφών και συνηθειών που περιέχουν χρωστικές όπως το κάπνισμα, ο καφές, το τσάι και το κόκκινο κρασί.


image-312366-ΑΡΧΙΚΗ_ΚΑΙ_ΤΕΛΙΚΗ_ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ_ΜΕΤΑ_ΤΗΝ_ΛΕΥΚΑΝΣΗ_ΜΕ_ΧΡΗΣΗ_ΛΥΧΝΙΑΣ_ΠΛΑΣΜΑΤΟΣ_ΣΕ_ΜΙΑ_ΣΥΝΕΔΡΙΑ.JPG
Αρχική και τελική εικόνα πριν και μετά την λεύκανση με την λυχνία Whitesmile